Oneeeeee ik schrik me ongans!

We zitten lekker te eten binnen en ik kijk naar buiten en zie ineens Purk voor de deur staan....

Kijkt me aan met die guitige oogjes, zich van geen kwaad bewust... Maar ik schrok gigantisch, een Purk hoort niet buiten het hok! En hok open betekent grote schrik want als de geiten ook nog loslopen word ik gek! Gelukkig zitten de geiten gewoon heel dom te kijken naar wat Purk nou gaat doen daar vrij en blij in de tuin. Ik gauw het hek dicht en man gaat op zijn dooie akkertje lekker Purkie een appeltje voeren. En Purk liep daarna op zijn dooie akkertje weer mee terug het hok in. Pfffff alle beestjes gelukkig weer binnen. Hek weer op slot.

De meisjes zingen nu steeds: 'Ik ben lekker stout' van VOF de kunst.

Uitbreiding op onze kinderboerderij

Vandaag ons tweede kuuk geboren, die gouden, zoals de grote kleine dat zo mooi zegt.

En morgen waarschijnlijk de derde, zie je dat barstje?

Meiden kuikentjes aaien, Purk even lekker avondeten erbij.

Geitjes erbij.

En dan de kleintjes weer onder mama. 

En onze meisjes onder de wol, dromen van de zachte pluisjes.

Goede nacht!

Iemand nog een ploeg nodig?

Drie dagen werk voor onze vriend.

En na gedane arbeid is het fijn toeven in de zon.

Goedemorgen Purk!

Goedemorgen vriendje!


Wat ben jij aan het doen vandaag?

Ik ben hard aan het werk, niet storen!

Ik maak vakkundig een bende en jij?

De avonturen van ons en Purk deel 5

Purk is buiten gaan wonen!
Hij is helemaal in zijn element.

De geitjes komen hem regelmatig van dichtbij bekijken en zo nu en dan geven ze hem een kopstoot die Purk niet erg waardeert. Dan schrikken de geitjes van zijn gegil en daarna is alles weer koek en ei.
De kipjes hebben denk ik niet zoveel hersencellen dat ze weten dat er een nieuweling is want zij gaan ongestoord door met waar ze mee bezig zijn.
Purkie heeft al BEHOORLIJK wat gevroet..... Daar zijn de kippen heel blij mee, ze pikken graag een wormpje mee.

En Purk wordt iedere dag geknuffeld door de grote kleine en haar vriendinnen, de mini vindt het van dichtbij maar spannend, zij blijft altijd liever aan de buitenkant van het hek.

De avonturen van Purk deel 4

Purk zoals ons varkje nu heet bleef lekker thuis met de mini en de oppas.
Op het moment heeft Purk een grote houten kist met een helft gaas. Er is wel nog een helft gaas voor als je weg gaat ofzo.
Ik ging zwemmen met de grote kleine en toen ik thuis kwam vertelde de oppas dat Purkje niet zo braaf was geweest. Hij was er uit gesprongen! En rende door de kamer...
Wat een bikkel van een oppas, ze had hem maar zo gevangen. Pfffff.
De kleine ontdeugende Purk.
Daarna had ik de hele kist afgedekt met gaas en sprong Purkje alsmaar omhoog tegen het gaas. Een ontevreden geluidje makend. Het wordt tijd dat Purkje buiten gaat wonen. Vandaag al allemaal bedrijven gebeld om maatregelen te nemen want zoals het geitenhok nu is, kan Purk er zo onderdoor wroeten. Dat lijkt me geen goed plan. Morgen schrikdraad kopen.
En binnenkort eens kijken of er een tuigje is wat past zodat we hem kunnen uit laten. Dan oefen ik wel even in de omheining MET stroomdraad of binnen in de gang.

De avonturen van (Ikkepikkeporretje en) het varkje deel 3

Goed.
Aagezien wij nog niet de allergrootste ervaring hebben met vriend vark, bedachten man en ik wat dingen. Want op het moment staat er hier midden in de woonkamer een groot hok met onze vriend erin en dat is best leuk maar moet toch een keer anders. En bovendien wil een varken niet graag in zijn eigen hok poepen en plassen. Dus ging ik vandaag op zoek naar een varkensbestendige gordel. Een hondenriem werkt namelijk niet, daar heeft varkje en te maf koppie voor.
In de winkel iets gevonden en thuis op de bank het diertje er in gewurmd. Dat ging best goed.
Zo goed dat ik dacht dat ik hem wel mee de tuin in kon nemen. Dat vond hij geweldig en ik ook. Totdat..... hij achteruit ging lopen en al sjorrende zich uit het riempje wurmde. O NEEEEE!
Varkje keek om zich heen en lachte me uit en rende zo snel hij kon de hele tuin door, links rechts, terug, rondjes lalalalala wat een lol, maar ik baalde als een stekker. Hoe moet ik nou zorgen dat hij in de tuin blijft EN dat ik hem ooit nog gevangen krijg.
Dan bedenk je allerlei overlevingsstrategieen die eigenlijk niet eens zo handig zijn. Maar in een hoekje drijven met behulp van planken en tafels en een oude doek pakken waren goede ideeen. De kinderen op de school om hulptroepen vragen was ook een goed idee. En samen met Jeroen die zich achter de een tuintafel verstopte met het kleed en ik die varkje dat hoekje indreef hadden we hem! YES! Een klein spartelend, krijsend en gillend vriendje zat daar onder de doek. ZO sterk, tjonge en ZO'N volume, ongekend! MAAR WE HEBBEN HEM! Hoera.
De schoolkinderen mochten mee naar binnen waar we hem weer in het hok deden. We hebben nog wat gepraat over alle dieren die we hier hebben (10 stuks inmiddels) en we hebben varkje goed kunnen bekijken. En varkje ligt nu te slapen na dit wilde avontuur. Wat was ik blij en gerust gesteld, nou ja gerust gesteld.... Wat gaan we allemaal nog meer meemaken met dit vriendje?

De avonturen van ons varkje deel 2

Goed.
Varkje is terug gekomen, het nieuwe baasje wilde varkje niet.
VARKJE MAG BIJ ONS!!!!!!!
Je had de gezichtjes van de kinderen moeten zien toen man thuiskwam met vriend vark in zijn armen! De mini keek zo scheel dat haar oogjes er bijna uit leken te vallen en de grote kleine had niet veel tijd nodig, ze begreep gelijk hoe laat het was. Haar armen stegen zo hoog mogelijk de lucht in en ze schreeuwde : 'JAAAAAAAAAAA!'
Het avondeten bleef staan en de meiden deden niets meer dan ahhhh en ohhhh roepen terwijl ze onze nieuwe vriend knuffelden. Varkje is zo lief en zo schattig, zo zacht en zo warm.
Een half uur later dan normaal moesten de meiden dan ECHT naar bed en zodra het weer ochtend was vroeg de grote kleine meteen of ze uit school een vriendinnetje mee mocht nemen om varkje te laten zien, natuurlijk mag dat!
Varkje heeft nog geen naam, denken jullie mee?
Wat is iedereen gelukkig....

Ach en wee (De avonturen van ons varkje deel 1)

Man kocht voor een vriend een geweldig cadeau en wij gingen het met de meisjes samen ophalen.
Een varkentje! ZOOOO schattig en wijsneuzig.
Maar Babe zoals de meisjes hem al snel noemden, bleef niet bij ons. En hij was zo mooi met zijn vlekjes en wimpertjes en hij was zo blij en gezellig. En hij was zo warm. En hij kwispelde en deed neusje neusje met de hond.... En... Ach en wee... Man en ik brachten het varkentje naar het feestje en bleven daar de hele avond en het varkentje werd leuker en leuker en thuis bij de oppas hoopten de meisjes vurig dat de vriend het varkje niet wilde hebben. WANT DAN.... JA DAN! MOEST VARKJE WEL BIJ ONS! En iedere keer als we bij het varkentje keken in zijn fijne stroholletje smolt ik meer en meer. Die vlekjes en die wimpertjes en wenkbrauwtjes en hoe hij kijkt en hoe hij kwispelt en knussig knort. WAT een schatje!
Maar ach en wee, op het feestje werden ze alsmaar meer fan en varkje werd in hun harten gesloten en mijn hartje deed pijn, varkje zou een geweldig vriendje zijn. Net zoals de mevrouw van de boerderij ons zei. Ik voelde me naar toen we hem daar moesten laten. Zal ik morgen.....