Volg mij op je Email

woensdag 18 juli 2018

Gisteren was het zo heet....

...dat Purkie voor pampus lag. Met zijn (ehm haar) neusje helemaal platgeduwd tegen het stoeprandje! 



donderdag 5 juli 2018

Bijna schoolvakantie

Het hele schooljaar nam de mini stokken mee van uit school omdat ze zo graag een vuur wilde. En een paar weken geleden (nog voor de extreme droogte)  was het zo ver, we maakten een mooi vuurtje.




maandag 2 juli 2018

Tien!

Tien!

Tien van de bijna 22 jaar.

Tien jaar zijn we vandaag getrouwd, tien jaar van de bijna 22 jaar samen (24 september).

Poe, best lang al. Tien jaar geleden woonden we nog op een flat met ongezelllige buren...

Maar nu wonen wij al tien jaar bij de Fazant op ons fijne erf, wat in de loop der jaren steeds mooier werd.

2008- we trouwden op een doordeweekse ochtend heel romantisch omdat dat gratis was. Ook zetten we dat jaar beide een tattoo om onze verbondenheid nog officieler te maken.

2009- We bouwden ons eerste kippenhok en ik merkte dat ik te moe was om een paal vast te houden, ik viel in slaap naast het hok en de kampvuurkuil tussen de bloemen. Iets later kwam ik er achter dat we ons eerste kindje verwachtten!

2010- Ze werd geboren op 12 januari! Het eerste jaar papa en mama. Wat een prachtig kindje, voor mijn ouders het zesde kleinkind, voor mijn schoonouders de eerste! En ook nog een meisje, zij hadden zelf drie zoons.

2011- Onze hond Tjiko moest helaas echt weg, hij begon ons meisje te bijten. Hij kon gaan wonen bij een collega waar hij iedere dag naar het bos ging. Dat was een geruststelling. Toen werd het wel wat stiller thuis en we dachten na om te hopen op nog een kindje. En aan het einde van het jaar bleek ik inderdaad zwanger. Ook kwam er een nieuwe tweedehands hond. Doerak.

2012- Ik plaatste mijn eerste blog! En we werden papa en mama en zusje van nog een meisje op 24 april! Dit was een bizar jaar want haar geboorte had nogal wat voeten in de aarde. Een jaar waarin ik heel erg mijn best deed om tussen al het gegil van ons kind en het trauma van haar geboorte door nog wat mooie dingen te zien in het leven en daar over te bloggen.

2013- Ik stopte met werken vanwege de zorg voor onze dochter, ze bleek ernstig lichamelijk beperkt te zijn. Cerebrale parese. Ieder dag veel  zorgen.
Ook zaagden we een stuk muur uit het huis om daar ipv een raam openslaande tuindeuren te maken.

2014- De prachtige kastanjes die al wel 60 jaar oud waren en ons fijne straatje sierden bleken ziek en moesten helaas weg. En ons kleine muurtje naar de buren waar we vaak overheen kletsen en met de buurhond knuffelden, ging ook weg want we bouwden een slaapkamer en badkamer beneden voor onze jongste dochter.

2015- al vijf jaar getrouwd! We wenden steeds meer aan ons leven zoals het was toen en alles ging zijn gangetje.

2016- We gingen een geweldige week op vakantie in de Efteling, al weken van te voren keken we ernaar uit en knutselden we van alles om ons voor te bereiden op het sprookjesbos, de gave attracties en de gigantische lollies en al het andere wonderlijke. Het was een vakantie om nooit te vergeten.

2017-Man bouwde de lanterfant aan de schuur, een heerlijk groot afdak om te zitten in de schaduw en om de trekker onder te stallen. En dit jaar wilde ik eindelijk eens op vakantie. weg van thuis, een andere taal horen en genieten van de natuur. Dat deden we! We genoten drie volle weken in het prachtige Zweden. De woeste natuur waar we gewoon met rolstoel over de special aangelegde paden konden, maakte me heerlijk relaxed.

2018- En nu is het alweer 2018, we werden beide 40, zijn dus al een poos papa en mama en tien jaar getrouwd. Ik denk dat er nog wel wat jaren bij aangeplakt worden. Man en ik vinden elkaar ook wel eens heel stom. Maar volgens mij zijn we een goed team. Met alle lastige hobbels die we al tegen kwamen in ons 22 jaar samen zijn,zjn we nog steeds goed op weg. Ook met alle kampeerweekendjes die we gedaan hebben en de kampeervakanties die nog gaan komen, hebben we het heel fijn met ons viertjes! En alle dagen daartussen genieten we heerlijk thuis bij ons, bij de Fazant!

Samen doen we lekker ons eigen ding!

zondag 1 juli 2018

Wat is dat,wat ontdek ik daar?

Op een doordeweekse ochtend fietste ik hier langs op, ik wist niet dat het er was. Een heel groot moestuintjespark. 
Er was bijna niemand en ik keek lekker rond, ieder tuintje zorgvuldig omheind en onderhouden. 

Sommigen met wat huiselijke hokjes, waar ik dan weer heel nieuwsgierig van word. Wat is daar achter dat gordijn? 


Hoe vertoeven ze daar, in het weekend misschien? Zouden zij zelf in een flat wonen? Wat hebben zij daar voor spulletjes, wat zouden het voor mensen zijn?


Nog zo'n knus plekje met bankje en gezelligheid in de kas....


En dit onderste tuintje, deze mensen zijn heel gedisciplineerd denk ik, zo keurig, zo netjes, alles in handige rijtjes en geen stukje grond verspild aan iets onnuttigs. Zij hebben vast heel veel raad voor anderen op moestuinders gebied. Mooi om te zien.



En toch ook een fijn vertoefplekje compleet met schaduw gordijntje.


vrijdag 29 juni 2018

Cadeautje!

Mini's grote vriendin was jarig, ze wenste geld om zelf haar eigen sportschoenen te ontwerpen!
Wij pimpten ook vast wat schoenen en in de oude sokken zat de bijdrage.



dinsdag 26 juni 2018

1-10 swap

Ik doe mee met de 1-10 swap van www.keetjevanlien.blogspot.nl
Daar kan je ook lezen hoe dat werkt.

Ik ben gekoppeld aan www.juffrouw-ooievaar.blogspot.nl

We sturen elkaar kaarten in de volgorde van 1-10, met op de eerste kaart 1 ding, tweede kaart twee enz.

Ik ben erg nieuwsgierig wat zij mij gaat sturen!
Ik heb in ieder geval al helemooie postzegels.





maandag 25 juni 2018

Zo gaat dat bij ons in de buurt

Ik breng eitjes van onze kipjes naar de buurvrouw...


en krijg later een leeg doosje en vier plakken cake terug!
Gebakken met onze eitjes!
Wat ontzettend lief!



En.

Een buurman heeft een hele baal stro gekocht voor de aardbeienplanten, maar dat was teveel. Hij vroeg mij of we de geiten nog hebben en of wij het restant willen hebben. Ja hoor graag zelfs! Hij was er al snel en ik vroeg of hij dan een doosje eitjes wilde van onze kipjes. Hij was zo verrast! Ja heerlijk ik ga ze gauw naar mijn vrouw brengen! Zei hij.

Dat zijn van die fijne dingen, die me blij maken om hier te wonen!