Volg mij op je Email

maandag 2 juli 2018

Tien!

Tien!

Tien van de bijna 22 jaar.

Tien jaar zijn we vandaag getrouwd, tien jaar van de bijna 22 jaar samen (24 september).

Poe, best lang al. Tien jaar geleden woonden we nog op een flat met ongezelllige buren...

Maar nu wonen wij al tien jaar bij de Fazant op ons fijne erf, wat in de loop der jaren steeds mooier werd.

2008- we trouwden op een doordeweekse ochtend heel romantisch omdat dat gratis was. Ook zetten we dat jaar beide een tattoo om onze verbondenheid nog officieler te maken.

2009- We bouwden ons eerste kippenhok en ik merkte dat ik te moe was om een paal vast te houden, ik viel in slaap naast het hok en de kampvuurkuil tussen de bloemen. Iets later kwam ik er achter dat we ons eerste kindje verwachtten!

2010- Ze werd geboren op 12 januari! Het eerste jaar papa en mama. Wat een prachtig kindje, voor mijn ouders het zesde kleinkind, voor mijn schoonouders de eerste! En ook nog een meisje, zij hadden zelf drie zoons.

2011- Onze hond Tjiko moest helaas echt weg, hij begon ons meisje te bijten. Hij kon gaan wonen bij een collega waar hij iedere dag naar het bos ging. Dat was een geruststelling. Toen werd het wel wat stiller thuis en we dachten na om te hopen op nog een kindje. En aan het einde van het jaar bleek ik inderdaad zwanger. Ook kwam er een nieuwe tweedehands hond. Doerak.

2012- Ik plaatste mijn eerste blog! En we werden papa en mama en zusje van nog een meisje op 24 april! Dit was een bizar jaar want haar geboorte had nogal wat voeten in de aarde. Een jaar waarin ik heel erg mijn best deed om tussen al het gegil van ons kind en het trauma van haar geboorte door nog wat mooie dingen te zien in het leven en daar over te bloggen.

2013- Ik stopte met werken vanwege de zorg voor onze dochter, ze bleek ernstig lichamelijk beperkt te zijn. Cerebrale parese. Ieder dag veel  zorgen.
Ook zaagden we een stuk muur uit het huis om daar ipv een raam openslaande tuindeuren te maken.

2014- De prachtige kastanjes die al wel 60 jaar oud waren en ons fijne straatje sierden bleken ziek en moesten helaas weg. En ons kleine muurtje naar de buren waar we vaak overheen kletsen en met de buurhond knuffelden, ging ook weg want we bouwden een slaapkamer en badkamer beneden voor onze jongste dochter.

2015- al vijf jaar getrouwd! We wenden steeds meer aan ons leven zoals het was toen en alles ging zijn gangetje.

2016- We gingen een geweldige week op vakantie in de Efteling, al weken van te voren keken we ernaar uit en knutselden we van alles om ons voor te bereiden op het sprookjesbos, de gave attracties en de gigantische lollies en al het andere wonderlijke. Het was een vakantie om nooit te vergeten.

2017-Man bouwde de lanterfant aan de schuur, een heerlijk groot afdak om te zitten in de schaduw en om de trekker onder te stallen. En dit jaar wilde ik eindelijk eens op vakantie. weg van thuis, een andere taal horen en genieten van de natuur. Dat deden we! We genoten drie volle weken in het prachtige Zweden. De woeste natuur waar we gewoon met rolstoel over de special aangelegde paden konden, maakte me heerlijk relaxed.

2018- En nu is het alweer 2018, we werden beide 40, zijn dus al een poos papa en mama en tien jaar getrouwd. Ik denk dat er nog wel wat jaren bij aangeplakt worden. Man en ik vinden elkaar ook wel eens heel stom. Maar volgens mij zijn we een goed team. Met alle lastige hobbels die we al tegen kwamen in ons 22 jaar samen zijn,zjn we nog steeds goed op weg. Ook met alle kampeerweekendjes die we gedaan hebben en de kampeervakanties die nog gaan komen, hebben we het heel fijn met ons viertjes! En alle dagen daartussen genieten we heerlijk thuis bij ons, bij de Fazant!

Samen doen we lekker ons eigen ding!